Jager

Als Rambo besluip ik de indringers, mijn wapen in de aanslag. Ik hoop dat ze me niet opmerken, anders zijn ze razendsnel vertrokken. Mijn tegenstanders zijn uit op mijn bloed, het is zij of ik.

Af en toe krijg ik zo’n mug met de blote hand te pakken. Ik plet ze tegen de muur of ik grijp ze in mijn vingers. Maar meestal gaan ze eraan dankzij een theedoek of een opgerold kledingstuk. Dat ik dat kledingstuk net heb uitgedaan is waarom ze mij moeten hebben, denk ik.

Dieren waarvan ik geen last heb, zoals spinnen, laat ik met rust. Maar zodra ik gezoem hoor komt mijn jachtinstinct boven. Meestal kan ik er wel een paar verschalken. Ik verdedig mezelf tegen een jeukende bult en ik voel me alsof ik een tijgeraanval weersta. Met mijn verbeten kop, theedoek en authentieke krijgerspose moet ik er maar mal uitzien.

Dat ik er een overwinningsdansje bij doe als er een muggenlijkje neerdwarrelt helpt mijn imago ook niet.

Maartje

Gratis vakantie

Stel, je wilt op vakantie, maar de middelen om dat plan te verwezenlijken zijn niet erg toereikend. We hebben het dan over een serieuze vakantie, niet zo’n lullig uitstapje van een paar weekjes, maar liefst enige maanden, waarbij je iets van de wereld wilt zien. Wat moet je dan doen?

Steeds vaker zie ik artikelen in kranten en items in saaie televisieprogramma’s waarin mensen een antwoord geven op deze vraag: Ga op vakantie met als drijfveer het goede doel. Richt een stichting op en zoek een goed doel, dat de mensen aanspreekt: Iets met kinderen, die ongeneselijk ziek zijn of de een of andere kankersoort. Het moet wel een aansprekend doel zijn. Een reis per arrenslee naar de Noordpool om geld in te zamelen voor het bestrijden van wintertenen bij padvinders zal het niet gaan halen. Waarbij de noordpool nou ook niet echt een leuke vakantiebestemming is. Een voettocht naar de wallen ten behoeve van een fonds ter behoud van de schaamluis ook niet.

Vindt u het bovenstaande cynisch? Ik lees deze week nog over 2 jongedames, die wel 120 km gaan fietsen in Soedan, vanwege een of ander goed doel. 120km? Dat doet mijn neef in een namiddag, even voor het eten… En waarom in Soedan? Het is er wel vaak lekker zonnig, maar nou ook niet bepaald een gezonde atmosfeer voor 2 jongedames van net 20. En hoe gaat dat dan in zijn werk: de dames gaan met hun fietsie als handbagage in het vliegtuig, en dat op kosten van goedbedoelende gulle gevers? Kunnen ze niet gewoon in Ouddorp op het strand gaan fietsen?

Of een team van 4 man sterk, dat gaat kajakken voor het goede doel. Bestemming: ergens aan de Italiaanse kust. Men heeft daar zelfs zijn/haar baan voor opgegeven. Zou het voor het goede doel niet winstgevender zijn gewoon 1/3e deel van hun salaris af te staan?

Zo zijn er diverse voorbeelden van deze onzin, van een tractortocht naar Zuid-Afrika tot het op en neer fietsen van een bergtop in de Alpen.

Ze doen het, omdat ze het leuk vinden en het betaald moet worden….

Ik overweeg een tocht per elektrische waterfiets over het Sneekermeer. Wie wil mij sponsoren? Een beetje elektrische waterfiets kost toch wel een paar duizend eurootjes, dus die moeten er eerst komen, er moet een stichting worden opgericht, en dan natuurlijk mijn inkomstenderving tijdens deze hachelijke tocht. Alleen nog een goed doel zoeken…..

Ype

 

Klein Balkonië

Landgoed Klein Balkonië is een heerlijk oord, waar ik, Maartje, een moestuin heb (drie cherrytomatenplanten), medicinale kruiden (een aloë vera), geurige sierplanten (citroengeranium) en een gastenverblijf (insektenhotel).

Een groot deel van deze voorzieningen staat op de balkonrand, waar ook mijn waslijn hangt. Dit vereist een hoop schuiven met potten en insektenhotel bij het uithangen van de was. Dat ik korte benen en armen heb en dus altijd op mijn tenen moet staan als ik dat doe maakt het niet makkelijker.

De tomaten staan verankerd aan het balkon met stormbestendige constructies. Op de derde verdieping kan het stevig waaien en de stelen zijn kwetsbaar. Die kan ik dus niet verplaatsen.

Ik doe mijn best om de planten en het hotel niet om te stoten maar ik ben lui. Zeker met het warme weer van de afgelopen dagen, perfect om wasgoed in te laten drogen, maak ik liever geen beweging teveel. Alles op de grond zetten met je arm vol wasgoed is natuurlijk veel teveel werk.

De citroengeranium heeft de zwaartekracht al getest… en ik hoop maar dat het hotel nog geen gasten heeft, anders hebben die laatst ook een flinke bijenbeving gehad.

Maartje

Loempia-aanhangertje

De muisjes zijn gevlucht naar een aardappelenveld verderop. Ze zaten daar net uit te blazen, toen de boer daar ging spuiten met een ontbladeringsmiddel. (vanwege de geplande oogst, binnenkort) De ontreddering bij de muisjes is groot. Vietnamuisjes…. Weer vluchten, met als ultiem doel een mini loempia-aanhangertje in een ver vrij land….

schoonma-muis

Binnenkort zullen de muizen wel weer verhuizen van het graanveld naar onze huizen…

Ik moet dus maar weer mijn muizenvalletjes gaan neerzetten. Ik zit na te denken over een dubbelveers muizenval: Het valt mij op, dat ik wel eens een muis in de val vind, terwijl de kaas toch volledig op is. Mijn theorie: Een hele valse muis doet net of hij heel beleefd zijn schoonmoeder voor laat gaan bij het eten: “Gaat uw gang moeder” KLAP! In 1 klap heeft onze valse muis alle ruimte om de kaas alleen op te eten en is hij van zijn schoonmoeder af. Maar mijn val heeft nog een veer…. Dus de valse muis eet met een valse grijns van de aaskaas: KLAP!

Ype

muisjes

De akker stinkt naar mest en ziet er stoppelig uit door de resten stro. Als een ongeschoren bejaarde man, die zijn vrouw juist heeft geprobeerd oraal te bevredigen, maar te dement om door te hebben, dat ze op haar buik lag.

De geur van de mest is de geur van de hoop. De hoop op nieuw leven, een nieuw gewas.. En nieuwe muisjes, die volgend jaar geboren zullen worden. Blije ouders, die beschuit zonder muisjes eten…..

Ype