Wanneer ik het over ‘mijn Zinkwegse boys’ heb, vraagt men mij wel eens of deze club ook last heeft van hooligans, een harde kern zogezegd. Mijn antwoord is dan kort en bondig: “Neen! De Zinkwegse boys heeft wel een harde supporterskern, maar die veroorzaken geen overlast, slopen geen reclameborden en zeker geen agenten. Ze zitten voornamelijk gezellig samen aan de stamtafel van de Blauwrode heren te praten over die goede oude tijd. De tijd, dat zij zich na een wedstrijd nog in de sloot moesten wassen, terwijl het riool nog in diezelfde sloot werd geloosd. Stink-Bikkels waren het, nu zijn het zijn meer stoeligans”.
Vaak wordt er dan verbaasd gekeken. Maar het is waar; de Zinkweg heeft wel degelijk een harde kern. Deze harde kern is vaak op zaterdagmorgen om 07.00 uur al te vinden op hun stoel aan de stamtafel met een bakkie koffie. Waarom zo vroeg? Om hun plek veilig te stellen als hotelbejaarden, die voor dag en dauw handdoekjes gaan leggen op de ligstoelen bij het zwembad?
Nee.
Gewoon, omdat ze op tijd ‘op de voetbal’ willen zijn. Even genieten van de rust en van hun status als stoeligan.
De voorgaande week en de komende dag wordt daar doorgenomen. Oordelen geveld, als ware het een Sanhedrin (Joodse hoge raad). En koffie gedronken.
Maar ze doen veel meer. Ze zetten de kleine doeltjes klaar voor de jeugd, schrijven kleedkamerindelingen op een schoolbord, prikken gaten in het veld, als daar water op staat. En krijten de lijnen. Maar daar hoor je ze niet over. Dat vinden ze gewoon. Hun namen hoeven niet genoemd.
En s’middags, wanneer het eerste verliest, stampen ze hun agressie weg in de oud-papier container. (Oud papier is nog steeds een bron van inkomsten.)
In de zomervakantie komen deze ‘stille krachten’ ook vaak in actie. Zo is er veel werk verricht toen er deze zomer een nieuwe vloer in de kantine werd gelegd. De oude plavuizen-vloer lag enigszins scheef, in die mate, dat het gemorste bier vanzelf naar het toilet liep. Het niet-gemorste bier doet dat ook, maar daar zit bij mij een vertraging van een uurtje tussen.
Kortom, de vloer moest worden geëgaliseerd. Zo geschiedde. Mijn probleem is, dat de bar niet mee omhoog is gegaan met de voor de drinkplaats liggende vloer. En de barkrukken zijn hetzelfde gebleven. Nu zitten mijn ellebogen te hoog.
Zou ik bij de stoeligans mogen aanschuiven? Maar dan wel wat later, want op zaterdag om 07.00 uur lig ik, net als ieder normaal mens, nog lekker in mijn bed…