Het eerste slokje koffie op zondagmorgen. Zoals dat warme vocht strelend zijn weg zoekt naar beneden is eigenlijk niet goed te beschrijven. Daarbij een simpele krentenbol en het uitzicht op de akker vol door de zon fel verlicht goudgeel tarwe, wachtend op de in stofwolken gehulde zwaar grommende New Holland oogstfabrieken op wielen.
Maar zover is het nog niet. Het is rustig, stil. Een beetje wind laat de halmen dansen, als in een vloeiende Weense wals met ruisende lange jurken. Een valkje hangt doodstil boven de akker te bidden voor zijn eten.
Maar dan zie ik, dat het gras gemaaid moet worden en de heg geknipt.
Met een beetje geluk gaat het straks toch weer regenen.
Eerst nog een bakkie koffie.