De volgende dag stak ik net mijn pijp op toen ome Arie naast me kwam zitten. Op gepaste afstand. “Meneer Ype”, groette hij. “Ome Arie”, pafte ik. Het was weer prachtig weer en hij leek het erg naar de zin te hebben. Ook hij stopte zijn pijp. Een knul van een jaar of veertien op een plank met wielen kwam op ons af. “Hallo, opa Arie!” was zijn hartelijke groet. “Mijn favoriete kleinzoon”, zei ome Arie. “Boks, Sven!” “Sem, opa, Sem!” Was het antwoord terwijl hun vuisten elkaar raakten. “Ik heb dertien kleinkinderen”, verontschuldigde de oude baas zich, “en dit is mijn favoriet!” En samenzweerderig tegen de knul: “maar dit houden we vóór ons, jongen, anders worden de anderen jaloers.” 

De knul lachte. Hij wist net zo goed als ik, dat opa Arie dat tegen al zijn kleinkinderen zei. Ook tegen zijn Sven, zijn broer. 

“Opa, kunt u me helpen? Ik moet een online presentatie maken met als onderwerp: Win-Win. Maar ik moet een voorbeeld bedenken.”  Opa Arie stak rustig zijn pijp aan en herhaalde, heel langzaam: “Win-Win. Ja, ja.” Een rookwolk kronkelde de windstille lucht in. “Wat geven ze jullie toch vreemde opdrachten, jongen. Voor wat voor vak is dat?” “Maatschappijleer, Opa.” Het was even stil. “Ja, ja”, zei Arie weer. De knul keek verwachtingsvol. En ook ik was nieuwsgierig wat er komen zou. 

“Kijk, jongen, je oma en ik kijken vaak natuurfilms. Uiterst saai natuurlijk, en vaak behoorlijk walgelijk, maar om het een beetje spannend en zodoende voor mezelf dragelijker te maken ga ik weddenschappen met je oma aan…” Hij zweeg even om een trekje aan zijn pijp te nemen, daar deze dreigde uit te gaan. Wij keken waarschijnlijk nogal dom, want nadat er weer een grote rookwolk was geproduceerd, ging hij met een glimlach verder: “Bijvoorbeeld: Een kleine Gazelle werd vanmorgen  achterna gezeten door een leeuw, en dan wed ik met je oma om twee Bossche bollen, dat dat kinderfietsje het niet gaat redden!” De kleinzoon keek nu nog dommer dan ik. “We zitten dan allebei hardop onze favoriet aan te moedigen, en om niet te worden beïnvloed door die irritante achtergrondstem hebben we het geluid uitgezet.” De knul keek mij aan en ik keek de knul aan, en we schoten in de lach, want we zagen in gedachten het tafereel voor ons. “Wie heeft gewonnen, opa?” “Ik heb je oma natuurlijk laten winnen, want ik had het einde van die uitzending vanmorgen vroeg al stiekem bekeken en gezien, dat de kleine gazelle net op tijd de kudde van zijn moeder haalde. De leeuw gaf het toen op.” “Maar opa, wat heeft dat met win-win te maken?” “Er is geen verliezer, jongen. Je oma voelt zich de morele winnaar omdat ze de weddenschap heeft gewonnen en ik heb gebak bij de koffie.  Wanneer ik haar gewoon had voorgesteld Bossche Bollen te halen, had ze dat nooit goed gevonden, omdat ze me te dik vindt…”  Hij blies tevreden een rookwolk uit. “Als je even tijd hebt voor een bakkie, knul, halen we er gelijk drie!” Ik moest lachen, terwijl de twee op weg gingen naar de bakker..