Misschien heb ik het al eens eerder geschreven, maar dan nog maar eens: Ik heb een kolerehekel aan ‘mijn bestwil’. Vroeger als kind werden ons de vreselijkste dingen aangedaan vanwege ‘Onze bestwil’. We moesten levertraan slikken, vreselijke spuiten in ons laten prikken, onze kiezen laten boren en nog meer van dat ergs.
Nu een paar weken geleden onze regering kwam met een aantal voorstellen ‘Voor onze bestwil’, zoals het ontmoedigen van het roken (Kassa: De accijns op de tabak weer omhoog, om de teruglopende opbrengst van de afgelopen jaren, omdat veel mensen zijn gestopt met roken, te compenseren), het heffen van belasting op suiker en vooral suikerhoudende frisdranken en natuurlijk het verhogen van de accijns op alcohol. Allemaal voor ‘onze bestwil’.
Ik werd somber en voorzag nog veel meer ellende. Een BMI-tax. (Belasting Moddervette Ingezetenen.)
Bij een BMI hoger dan 30 een extra heffing. Bij 40 nog meer, etc. Vroeger zei een minister dan: “De buikriem met worden aangehaald!” Maar ditmaal is het voor ‘onze eigen bestwil’. Ze bedoelen het zo goed met ons.