Het happy-hour van de bar op de camping ergens in Frankrijk wordt druk bezocht. Vooral door de Hollanders, want twee drankjes voor de prijs van één is wel een erg verleidelijk aanbod. Ook voor ons, dus wij zakken regelmatig rond 17.00 uur op het gezellige terras neer. (Het happy-hour duurt van 16.30 tot 18.00 uur, maar wanneer je om 16.29 al staat te trappelen voor een plekkie staat dat zo hebberig…) We moeten dan vaak al een plekje zoeken, want al die Hollanders zitten er dan al flink te tanken.
Het is ook de beste gelegenheid om mensen te leren kennen. Gewoon niks zeggen en rustig gaan zitten luisteren. Ik mag graag in mijn vakantie op een terras een pijpje roken en al het ge-ouwehoer om me heen aanhoren.
“Weet je wie er ook van zijn vrouw af is?” Hoor ik naast me iemand aan een tafelgenoot vragen. De ander weet het niet. “Piet, je weet wel, die behanger.” De ander kijkt niet verrast. “Hij was erg jaloers en toen ze ergens binnenkwamen en zijn vrouw zei: ‘Goh, die lul ken ik’, ging het helemaal mis!” De ander kijkt verbaasd en vraagt: “Is dat zo erg dan?” De verteller zegt met een grijns: “Het was in een sauna…” Ik moet nu even glimlachen. De grapjas gaat verder: “Nu is hij helemaal in zijn eentje op vakantie in een klein tentje ergens op een nudistencamping.” Hij wacht even voor het juiste effect. De ander: “Een nudistencamping?”  “Ja, zijn ex heeft hem bij de scheiding helemaal uitgekleed!” Gelach. “Nu is hij echt ‘lul de behanger'” roept een ander. Meer gelach.   Aan de andere kant zitten een paar mannen te pauwen. Pauwen is het opscheppen tegen elkaar over hun belangrijkheid in de maatschappij. De opponenten zetten hun veren op als pauwen. “Wat doe jij voor werk, als ik vragen mag?” Ik heb bedacht, dat de verliezer degene is, die begint over een neefje of achterneefje, dat nóg belangrijker is. Pronken met andermans veren, wordt het dan.  Heerlijk. Vooral wanneer de ander er in meegaat, en een nog belangrijker familielid in de strijd gooit. Dan neem ik nog een slok van één van mijn twee biertjes en geniet.