“Volgens de buurvrouw heb ik precies hetzelfde als wat zij heeft”, zei de vrouw, met haar jas nog aan en haar hoedje nog op. Ze had iets van mevrouw de Bok uit de shows van Andre van Duin vroeger. “Daarom kom ik nu bij u, want die andere masseur begreep er volgens mij niks van. Die liet me alleen wat stomme oefeningetjes doen en deed zelf niets.” Ze ging zitten met haar tas op schoot en een verongelijkte blik. Ik hield wijselijk mijn mond, want het is uiterst ongepast om je collega’s af te vallen. Bovendien had ik nog geen idee, wat het gezondheidsprobleem van ‘mevrouw de Bok’ eigenlijk was. Ik nam haar NAW gegevens op. (Naam, Adres, Woonplaats etc.) Voordat ik een gerichte vraag kon stellen ging ze verder: “En het had bij de buurvrouw goed geholpen, wat u gedaan had, dus ik dacht, laat ik voortaan maar naar haar masseur gaan!”
Ik ging er eens voor zitten. “Waar heeft u last van?” “Nou, dat zei ik net, van precies hetzelfde als waar de buurvrouw last van heeft, die gegevens heeft u toch al?” Ze vond het zelf heel logisch, wees naar mijn beeldscherm: “Daar kunt u het toch opzoeken? De buurvrouw van nr. 4, Mevrouw Jansen” Ze begreep mijn aarzeling niet. “Daarom kom ik toch bij u, want die andere koekenbakker begreep er volgens mij niets van” Ik onderdrukte een zucht. “Die andere, koekenbakker, zoals u dat noemt, wist toch ook wat uw klachten waren?” Ze keek me vol onbegrip aan: “Nee, natuurlijk niet! Daarom kom ik bij u” Nu keek ik niet begrijpend. “Die koekenbakker kon mijn klachten immers nooit begrijpen?” “Hoezo niet?” vroeg ik, terwijl ik al een tikkie begon te wanhopen. “Die heeft de buurvrouw toch niet onder behandeling?”
Het ging een moeilijke dag worden…