Er liep een labradoedel met een soort hulphondentuigje door de kantine. “Zo te zien, is de scheidsrechter ook gearrriveerd”, zei ik, “z’n blindegeleidehond is er in ieder geval al wel”. Niemand lachte. Ik zat het helemaal naar mijn zin te hebben aan de stamtafel van de Blauw Rode Heerenclub in de kantine van de Zinkwegse boys. Die tafel is aan het raam gesitueerd, zodat de daar gezeten Heeren de wedstrijd vanuit de kantine goed kunnen volgen onder het genot van een al dan niet alcoholische versnapering. Er hangt een bordje bij: ‘Stamtafel van de BRHC’. Over het algemeen trekt niemand zich wat van dat bordje aan, waardoor het noodzakelijk is, dat Heer Vos zaterdagochtend heel vroeg zijn bekertje koffie er neer gaat zetten, als een handdoekje van een bejaarde op een strandstoel in Benidorm.
Er zaten nog een paar andere Heeren aan de stamtafel en er werd veel gepraat en weinig geluisterd.
Ik genoot rustig verder en bekeek alles zonder wat te zeggen. Buiten was de wedstrijd inmiddels begonnen en het ging prima, de Boys scoorden er op los en iedereen keek blij. Rob zat erbij, Jan en Melle. Bertus zat in zijn vertrouwde hoekje aan de bar. De rondjes volgden elkaar in rap tempo op. Er werd gepraat over voetbal, de boys en natuurlijk de Heerenclub. Ontstaan uit een geintje langs de lijn van het veld. Doelstelling: geld bijeenbrengen voor de club, maar dan wel zelf mogen bepalen, wat er met dat geld gedaan moet worden. Daarom werd er gekozen voor een aparte club en werd ervoor gekozen, dat de voetbalvereniging niet zomaar geld krijgt, maar bij de Heerenclub verzoeken om subsidie kan indienen. De vergadering van Heeren beoordeelt daarop zo’n aanvraag. En een besluit om een verzoek te honoreren moet unaniem genomen worden volgens de statuten!! Zodat er geen geld wordt verspild of slechts gebruikt wordt om problemen, ontstaan door wanbeleid van een bestuur van de Zinkwegse Boys, op te lossen. En die onafhankelijkheid is de kracht van de Heerenclub.
De andere grote kracht is, dat er regelmatig vergaderingen zijn om die beslissingen te nemen. En die vergaderingen verlopen in een aparte sfeer. Die sfeer moeten we koesteren. Want de Heerenclub is één van de oorzaken, dat de Zinkwegse boys zo’n aparte club is, met gewone, maar toch hele bijzondere mensen. En met goeie stoelen in de kantine, dus ook bij de stamtafel. Inderdaad; betaald door de BRHC.