Wanneer je koffie bestelt in een voetbalkantine heb je grote kans dat je je vingers brandt. De vrijwilligster bij GHVV’13 keek grijnzend toe, hoe ik inderdaad verschrikkelijk mijn fikken stond te branden aan het plastic bakkie vol lava, dat ze zojuist voor me had ingeschonken. Tot de rand toe vol. Ik zette het bekertje gauw weer neer en keek belangstellend rond. We (Verzorger Leo en ik) waren de eersten. Vreemd, want we waren niet als eersten vertrokken. Leo werd dan ook al snel zenuwachtig. “Volgens mij zitten we verkeerd,” bromde hij. Ik wees op een groot bord, waarop GHVV’13 stond. “Daar moesten we toch heen?” vroeg ik, mijn bek brandend aan de lava. Leo was niet gerustgesteld en drentelde een beetje rond. “De anderen zijn vast verkeerd gereden”, zei ik vol overtuiging. Toen nam de dame achter de bar de telefoon op. “GHVV’13, lokatie Geervliet!”, klonk het. ‘Lokatie Geervliet?’ dacht ik. ‘Zijn er meer lokaties, dan?’ Leo ging bellen. De rest van de selectie zat vast verkeerd.
Dus even later waren we op weg naar de ‘lokatie Heenvliet’. Met verbrande vingers en een gebakken tong door de te snel opgedronken hete koffie.
Ik moest van de week weer aan dit voorval denken, toen ik het verslagje van het hoofdbestuur zag. ‘Een stip-aan-de-horizon- sessie’. Ik leer iedere dag wat bij. Vroeger hadden we ‘brainstorm-sessies’ of we bekeken de zaken met een ‘helikopterview’.
Maar nu heet dat stip-aan-de-horizon-sessie.
De twee lokaties van GHVV’13 zijn een gevolg van een fusie. Men vertelde mij, dat het eerste de ene helft van het seizoen op de lokatie Heenvliet speelt en de andere helft van het seizoen op Geervliet. Ze spelen dus altijd een beetje uit. Ik keek naar een-stip-aan-de-horizon en zag de Zinkwegse boys in de toekomst.
Ietwat overmoedig zag ik, dat er, behalve de ongewijzigde ‘lokatie Beijerse polder’ als trainingslokatie een kunstgrasveldje aan de Langeweg, als een soort Milanello van de ‘Zinkweggroep’ (De locatie ‘Kikkershoek’) zou komen. Lachend werd ik wakker. Laten we maar gewoon Zinkwegse boys blijven.
Dus even later waren we op weg naar de ‘lokatie Heenvliet’. Met verbrande vingers en een gebakken tong door de te snel opgedronken hete koffie.
Ik moest van de week weer aan dit voorval denken, toen ik het verslagje van het hoofdbestuur zag. ‘Een stip-aan-de-horizon- sessie’. Ik leer iedere dag wat bij. Vroeger hadden we ‘brainstorm-sessies’ of we bekeken de zaken met een ‘helikopterview’.
Maar nu heet dat stip-aan-de-horizon-sessie.
De twee lokaties van GHVV’13 zijn een gevolg van een fusie. Men vertelde mij, dat het eerste de ene helft van het seizoen op de lokatie Heenvliet speelt en de andere helft van het seizoen op Geervliet. Ze spelen dus altijd een beetje uit. Ik keek naar een-stip-aan-de-horizon en zag de Zinkwegse boys in de toekomst.
Ietwat overmoedig zag ik, dat er, behalve de ongewijzigde ‘lokatie Beijerse polder’ als trainingslokatie een kunstgrasveldje aan de Langeweg, als een soort Milanello van de ‘Zinkweggroep’ (De locatie ‘Kikkershoek’) zou komen. Lachend werd ik wakker. Laten we maar gewoon Zinkwegse boys blijven.