Mijn Elly is niet erg groot, bij zo’n anderhalve meter blijft de rolmaat steken. Maar ze komt wel uit Rotterdam. Dat maakt zeker verschil.
We woonden toen nog in de Vliegerstraat, in een oud huis in het oude westen van Rotterdam. Elly ging op een dag op haar fiets naar de buurtsuper op de Nieuwe Binnenweg. Ze was die dag niet in haar vrolijkste stemming. Op de terugweg kwam ze langs het jeugdbuurthuis, waar een paar hangjongeren zich, al wiet rokend, stonden te vervelen. Één van hen hield wel van een geintje en begon naar Elly te fluiten en te roepen. El had weinig nodig die dag, dus reageerde ietwat ontstemd. De knul, een donkere lange en ook brede gast, rende achter haar fietsje aan en dreigde achterop te springen, begeleid door luid gelach van zijn maten.
Zoals gezegd; mijn lief was die dag wat minder lief. Ze remde, gooide haar fiets tegen een daar toevallig aanwezige container, welke gevuld was met bouwafval, pakte hier een end hout met spijkers uit en keerde zich naar de onthutste belager. Deze begon nu haar stemming wat beter aan te voelen en zette het op een lopen; richting clubhuis. Elly met end hout erachteraan. De maten van de ‘held’ stonden nu nog harder te lachen. Gelukkig kon onze bodybuilder harder lopen dan zijn belaagster en kon hij precies op tijd het toilet bereiken om dekking te zoeken.
Toen begon onze heldin pas een beetje te begrijpen waar ze mee bezig was en besloot, dat het nu toch wel tijd werd om zich tactisch terug te trekken. Ze fietste ongestoord naar huis.
Ze heeft drie weken lang maar een andere route naar de buurtsuper genomen, omdat ze dan niet langs het jeugdhonk hoefde…