Een barbecue kan veel barrières doen verdwijnen. Zo’n veertig jaar geleden, ik kende Elly toen net, woonden we in een benedenhuisje in Rotterdam. Met onze bovenburen, Jan en Bep, deelden we de voordeur. Het waren jonge mensen, net getrouwd.
Die zomer was het vaak feest. Dan werd op zaterdagmiddag opeens beslist, dat we wel eens konden gaan barbecuen. Samen met Rita (de zus van Jan) en Kees, de buren. Iedereen vloog dan de deur uit om de benodigdheden te gaan halen. De een ging stokbrood halen, de ander scoorde vlees, weer een ander haalde wat drank. Niemand zeurde over geld.
Die zaterdag ging het weer op deze wijze. Jan fabriekte van wat bakstenen een barbecue, er werd een rooster op gevonden en het feest begon. Tot de houtskool op was. Er werd koortsachtig overlegd en een oplossing gevonden.
Het feest ging door tot het tuinhek tot de grond toe was opgestookt. Dat was tegen de volgende ochtend. We waren het er allemaal over eens, dat het ook veel gemakkelijker was. Dan hoefden we niet over zo’n stom hek te klimmen om bij elkaar op de koffie te gaan. Weer een barrière in rook opgegaan!