Mijn vader was een echte wetenschapper. Hij was zeer geïnteresseerd in de penetratie-snelheid van de geur van leverworst door ons huis. Om deze proefondervindelijk te bepalen had hij een proefopstelling bedacht: Enerzijds onze teckel Court en anderzijds de koelkast. hij had voor het experiment speciaal een stopwatch aangeschaft. Wij mochten hem bij dit wetenschappelijk werk assisteren.

Eerst werd de afstand tussen de teckel en de koelkast nauwkeurig gemeten. Vervolgens werd afgewacht tot teckel Court diep in slaap leek en vervolgens werd de koelkast met daarin de leverworst geopend. En op het moment van openen werd de stopwatch gestart. Wanneer ons proefdier wakker werd en van de bank afsprong met als doel de koelkast, werd de tijd gestopt. We waren het erover eens, dat het moment, dat ons proefdier de ogen opende niet ver na het moment van de gewaarwording van de leverworstgeur moest zijn. Dan was het slechts de afstand delen door de tijd en de penetratie-snelheid in meters per seconde was bepaald.

Er rees echter de nodige twijfel. Het zou kunnen zijn, dat onze viervoeter reageerde op het geluid van de koelkastdeur in plaats van op de geur. Dan hadden we niet meer berekend dan de snelheid van het geluid. Gezien de uitkomst van onze berekeningen was dat ook aannemelijk. Dus diende het experiment te worden bijgesteld: De teckel mocht niets horen. Dus het arme dier kreeg een koptelefoon op met muziek en zat ons daarmee behoorlijk besodemietert aan te kijken. Vervolgens werd de proef herhaald. Nu was Court redelijk slim, dus die stond al voordat de koelkastdeur open ging naast mijn vader. En een negatieve snelheid leek ons niet de juiste uitkomst. Dus diende er opnieuw te worden nagedacht over ons onderzoek. Nu ging mijn zus in plaats van mijn vader de ijskast en de stopwatch bedienen. De teckel vond het een geweldig leuk spelletje, want het leverde heel wat leverworst op. Hij stond luid kwispelend naast onze wetenschaps-assistente. Mis. De test werd dus opgeschort. De stopwatch opgeborgen. En ons proefdier lag met een tevreden grijns om zijn bek te slapen.