Sinds vrijdag heb ik een invalidenparkeerkaart. Na lang aandringen van mijn naaste omgeving ben ik enige maanden geleden overstag gegaan en heb zo’n ding aangevraagd. Om in aanmerking te komen moest mijn handicap worden beoordeeld door een arts. Dat vond ik wel logisch. Dus na enig heen en weer gebel werd er een afspraak gemaakt. (“O, u werkt nog?” werd er verbaasd gereageerd op mijn antwoord, dat het niet op de eerstvolgende dinsdag kon, omdat ik dan helemaal volgepland stond…)
Op een vrijdag, inmiddels een tijdje later, vanwege vakanties e.d. verscheen er een enorme Mercedes op de dijk. De keuringsarts. Ik liet de beste man even voor de deur wachten om hem niet de indruk te geven, dat ik snel overeind kon komen en naar de voordeur kon rennen met mijn versleten heup.
Na wat formaliteiten vroeg de beste man: “Waarom laat u zich niet gewoon opereren aan die heup?” Deze logische vraag had ik wel verwacht. “Vanwege mijn gewicht wil kliniek Zestienhoven me niet opereren”, was mijn antwoord. “Waarom probeert u dan niet wat af te vallen?”, was de logische vervolgvraag, waar ik dus ook al op gerekend had. “Ik kan nergens parkeren bij mijn diëtiste, daar heb ik die invalidenparkeerkaart dus voor nodig!”
Case closed, kat in het bakkie, geregeld. De beste man knikte, draaide voor de vorm nog even aan mijn rechter achterpoot en zei: “U krijgt de kaart voor 5 jaar, want daarna kunt u zich wellicht laten opereren”, en deed zijn koffertje weer dicht. Een redelijk voorstel, dus ik schudde hem tevreden de hand en hompelde voor hem uit naar de voordeur om deze voor hem open te houden op weg naar zijn Mercedes.
Zaterdag heb ik bij mijn Zinkwegse Boys voor het eerst mijn invalidenparkeerkaart gebruikt.  Ik had nog wel wat moeite met enige gewetensvragen. Wat als er nou iemand ná mij komt, die veel meer gehandicapt is? Mijn auto toch maar op een ‘gewone’ plek zetten? Maar wanneer ik mijn auto op een gewone plek zet, en er komt iemand, die geen invalidenkaart heeft, en dus wel zou kunnen parkeren, wanneer ik wel op de gehandicaptenplek was gaan staan? Zo’n kaart brengt een enorme verantwoordelijkheid met zich mee.