“Mamma, ik heb in bed geplast” Klonk het benauwd vanuit het hoge bed achterin de caravan. “Nee, hè,” zuchtte de moeder, die net nog zo gelukkig was en ze kwam haar bed uit. “Maar waarom roep je mamma dan niet even schat, als je niet uit je hoogslaper durft te komen?” zei de moeder, die er nu al spijt van had, dat ze de kleine had toegestaan het hoge bed te kiezen. “Dat heb ik gedaan, mammie!” klonk het kleine stemmetje. “Ik heb je niet gehoord, lieverd, ik was met pappa aan het praten” “Je hebt me wél gehoord!” klonk het verontwaardigd. “Je gaf zelfs antwoord”, Ze keek heel boos. “Antwoord?” Moeder was verbaasd. “Ja, hoor”, zei het meisje, nu met haar armpjes eigenwijs over elkaar. “Je riep wel twee keer: Ik kom, ik kom!, maar je bleef gewoon bovenop pappa zitten!”
Met een rood hoofd werd het bed verschoond.
Kampeervakanties kennen veel diepte- en dus vrijwel geen hoogtepunten. Dat begint al bij de aankomst op de camping. Er moet een plekje worden gezocht voor het kampeermiddel. Wij waren eens in Zuid-Frankrijk, het was bloedheet en we waren moe. Ik was moe na een lange rit en Elly was blij, dat ze even haar benen kon strekken. Die beende de camping over op zoek naar de ideale plek. Ik wilde alleen maar zitten en bier. Maar ik moest begrijpen, dat we wel even op die plek zouden blijven en zij geen zin had om zich ergens aan te ergeren. Dus ik liep begripvol achter haar aan te sloffen, en wees voor de vorm wat plekken aan, die steevast afgekeurd werden. “Daar?” “Nee, te dicht bij het plé-gebouw” “Daar dan?” “Nee, geen schaduw” “die dan?” “Nee, geen zon”, “En daar?” “Te ver van het plé-gebouw” zuchtend slofte ik de hele camping over. Uiteindelijk zag ze de ideale plek. Dus ik liep het hele kolere-eind terug om de auto + caravan op te halen bij de ingang. Na een heel gemanoevreer werd het kampeermiddel op zijn plek gezet en de auto afgekoppeld. Ik had de pootjes van de kampeerwagen uitgedraaid en na een kwartier stellen het geheel waterpas gekregen, toen er afkeurend gekeken werd. “Eigenlijk zou ik hem liever wat naar achteren willen, dan hebben we wat meer ruimte aan de voorkant” Ik keek niet begrijpend. “Naar achteren? Wat bedoel je” Uit haar verdere uitleg bleek, dat voor haar de kant van de deur de voorkant was. Dus ze wilde het hele gevaarte een 30 cm naar de kant tegenover de deur verzetten. Dus dwars op de rolrichting van de wielen. Ik zuchtte en begon de pootjes weer in te draaien, want ik wilde graag een leuke vakantie zonder gezeur over 30 cm. “Dat is toch niet zo’n moeite?” klonk het achter me. “Nee hoor, even de pootjes indraaien, dan wat buren vragen of ze willen helpen en met zijn allen de caravan optillen en een stukkie naar achteren zetten” zei ik, “Want helaas staan de wielen niet dwars onder de caravan”. Of ik moet de auto weer aankoppelen, want het is hier niet helemaal recht, dus even met de hand de boel verzetten wordt lastig”. Ik geef toe, dat ik iets sarcastisch klonk. Onweerswolken trokken zich samen boven het huwelijk.
Kortom, de kinderen smeerden ‘m.
Met het gegeven, dat er van goedmaakseks op een camping geen sprake kan zijn, vanwege de boven beschreven situatie en dat bovendien dan alle buren jaloers mee kunnen luisteren, begrijp ik, dat de echtscheidingsadvocaten het na de grote vakantie altijd zo druk hebben…