Wanneer ik uit mijn auto stap en het terrein van de Zinkwegse Boys betreed, beent een jeugdbestuurslid me heel belangrijk voorbij. Op de achterzijde van het trainingspak staat met grote letters vermeld hoe belangrijk ze is. Het is nog vroeg, en ’s ochtends voetbalt de jeugd, dus er lopen verschillende belangrijke trainingspakkies rond. Ik moet er altijd een klein beetje om grinniken, maar besef wel, dat die kleine bobootjes er wel iedere week zíjn in hun uniformpjes. En dat zonder deze mensen er niets is.
De kleinsten voetballen op een klein drassig veldje. Het zijn net jonge honden, die achter een bal aanrennen, deze voortduwend met hun neus. De bal gaat alle kanten op en belandt soms enigszins per ongeluk in het doel. Ouders en grootouders staan te kijken, trots als pauwen. Hun kind is vast de volgende Cruyff of Miedema.
Dan worden er penalty’s genomen. Een klein manneke met hele dunne beentjes, die uit een iets te groot rood broekje steken, neemt een enorme aanloop en schiet de bal met al zijn kracht op het doeltje. Het keepertje duikt een kant op, zoals hij dat altijd ‘zijn’ Cillesen op zijn playstation laat doen en de bal gaat met een pisboogje het doel in. Langs de kant staat een vader helemaal uit zijn dak te gaan: “Zie je dat! Een echte Panenka, en dat op die leeftijd!”
Lachend ga ik naar de kantine voor een bak koffie.
Later zit ik aan de bar met Melle, de voorzitter van de Heerenclub gezellig na te kletsen over de vergadering van gisteravond, wanneer er een bestuurslid een heel gesprek met hem aangaat over het ‘sleutelplan’ van het clubgebouw. Ik hoor het met groeiende verbazing aan. Het gaat over MK4 of MK6 sleutels of zoiets. Maar volgens mij gaat het over veel meer; het gaat over status. Je status wordt afgemeten aan de hand van je Sleutel! Er zijn maar een paar Generale Sleutels, waarmee alle deuren opengaan en de dragers daarvan zijn natuurlijk erg belangrijk.
Wanneer de sleutelfiguur wegloopt, valt me weer op, dat zijn loopje iets minder belangrijk is geworden, omdat Melle een te ingewikkeld ‘sleutelplan’ gewoon te duur heeft gevonden. (En de Heerenclub dit niet zomaar gaat financieren.)
Aan een tafeltje zit inmiddels de vader van Panenka met zijn zoontje te genieten van warme chocomel met een speculaaskoek. De sleutel tot intens geluk.