Ik heb twee ukuleles, die ik redelijk goed kan bespelen. Ik heb lessen gevolgd, ik kan meezingen terwijl ik speel (moeilijker dan je zou denken), er komt muziek uit.
En ik heb een mandoline.
De mandoline bespeel ik niet, ik worstel ermee. Ik probeer haar te dwingen te zingen en dat weigert ze.
In de handen van mijn muziekleraar, die OOK nog maar één keer eerder een mandoline had vastgehouden, klonk ze geweldig. Wat heeft hij dat ik niet heb? Behalve jarenlange ervaring met snaarinstrumenten, lessen in muziektheorie en een cum laude bul van het conservatorium?
Niet eerlijk.
Ondertussen plaagt mijn familie me met ‘Jo met de banjo’, vindt mijn man dat ik me op de ukulele moet concentreren zodat ik daar echt gevorderd in raak, en speel ik ‘Twinkel twinkel kleine ster’ terwijl ik droom van rockmuziek. Een mandoline kan heel cool klinken… alleen voorlopig nog niet bij mij, vrees ik.
Maartje
(PS: dit vind ik dus coole muziek met een mandoline erin.)