{"id":3054,"date":"2024-10-18T13:51:06","date_gmt":"2024-10-18T11:51:06","guid":{"rendered":"https:\/\/www.swartboek.nl\/?p=3054"},"modified":"2024-10-18T14:09:46","modified_gmt":"2024-10-18T12:09:46","slug":"afvalrace","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.swartboek.nl\/?p=3054","title":{"rendered":"Afvalrace"},"content":{"rendered":"<p><span style=\"font-weight: 400;\">Tergend langzaam gingen de sluisdeuren, die ons haventje van de buitenwereld afsluiten, dicht. Ik had zelf nog nooit gezien, dat ze echt dicht gingen, maar ik zag het toen ik met mijn scootertje langs het mooiste stukje Oud-Beijerland reed. Ik stopte om van dit simpele schouwspel te genieten (als bejaarde lijk ik steeds meer van dit soort simpele zaken te genieten), toen ik ome Arie op ons bankje zag zitten. Vrij ongebruikelijk, zo rond half vier in de middag. Natuurlijk ging ik naast hem zitten. We hadden elkaar al een tijdje niet gezien, maar dat maakt bij goede vrienden niet uit. \u201cHoog water\u201d, zei ome Arie als groet. \u201cDe spui-spiegel stijgt.\u201d, antwoordde ik, \u201cZal wel weer door de opwarming van de aarde komen!\u201d Ik pakte mijn pijp. Ome Arie blies een wolkje uit. \u201cMaar ook, omdat veel landerijen stroomopwaarts, zoals in Limburg en Duitsland, gedraineerd zijn. Hierdoor is de \u2018sponswerking\u2019 van de grond sterk verminderd en komt het water bij iedere regenbui vrijwel direct in de rivieren.\u201d (Noot: dit klopt!) Ik stak mijn pijp op. De deuren van het haventje sloten zich. Ik kreeg een bijna huiselijk gevoel. Veilig. Ome Arie haalde een papier uit zijn binnenzak: \u201cIk heb een brief van juffrouw Jet (zie eerdere verhalen van vorig jaar) gekregen.\u201d Hij vouwde het epistel open en gaf het aan mij. Ik las:<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u2018Beste ome Arie en meneer Ype,<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Het is me dit jaar niet gelukt om jullie te bezoeken. Helaas. De oorzaak hiervan is, dat ik deel neem aan een afvalwedstrijd.\u2019 Ik stopte even met lezen en keek verbaasd ome Arie aan: \u201cAfvalwedstrijd?\u201d Ome Arie knikte: \u201cLees maar verder!\u201d Ik las verder:<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u2018Ik moest van de dokter afvallen en las een artikel, dat snel afvallen vrijwel nooit een blijvend resultaat oplevert. Dik worden is ook iets dat langzaam gebeurt. Dus proberen in 3 maanden het overtollig vet, dat je in jaren hebt verzameld, kwijt te raken is tegennatuurlijk. Dus besloot ik deel te nemen aan een \u2018afvalwedstrijd\u2019, waarbij het erom gaat, het afvallen zo lang mogelijk vol te houden\u2019 Ik keek nu nog verbaasder. \u2018Degene, die het langst volhoudt af te vallen, wint! Het is dus zaak zo langzaam mogelijk af te vallen, des te langer houd je het vol!\u2019 Ik begreep het bijna. \u2018En degene, die niet meer afvalt, valt af!\u2019 Ik schoot in de lach: \u201cDit is een typisch geval van een win-win situatie!\u201d Ik las verder: \u2018maar voor deze afvalstrijd moest ik me iedere week met de medestrijders laten wegen. En ik val nog steeds af en ben derhalve nog niet afgevallen. Ik zit dus nog in de wedstrijd!\u2019 Nu gierde ik het uit. Ome Arie zat nu ook te lachen. \u201cDus je valt altijd af!\u201d De redenatie, dat in korte tijd afvallen zinloos is vond ik wel steekhoudend. Ik las verder: \u2018zodoende ben ik niet lang met de staverse jol gaan varen. Want ik moest iedere week terug zijn! Dus ben ik ook niet richting Oud-Beijerland gevaren, want dat red ik niet in een week!\u2019 Ik begreep het. \u2018Misschien volgend jaar, tenminste, wanneer ik dan afgevallen ben of gewonnen heb.\u00a0<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Met vriendelijke groet\u00a0 juffrouw Jet.<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Ik gaf de brief terug aan ome Arie, die hem zorgvuldig in zijn binnenzak terug deed.\u00a0<\/span><\/p>\n<p><br style=\"font-weight: 400;\" \/><br style=\"font-weight: 400;\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tergend langzaam gingen de sluisdeuren, die ons haventje van de buitenwereld afsluiten, dicht. Ik had zelf nog nooit gezien, dat ze echt dicht gingen, maar ik zag het toen ik met mijn scootertje langs het mooiste stukje Oud-Beijerland reed. Ik stopte om van dit simpele schouwspel te genieten (als bejaarde lijk ik steeds meer van [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-3054","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3054","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3054"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3054\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3056,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3054\/revisions\/3056"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3054"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3054"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3054"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}