{"id":2841,"date":"2022-01-05T12:53:07","date_gmt":"2022-01-05T10:53:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.swartboek.nl\/?p=2841"},"modified":"2022-01-06T20:36:58","modified_gmt":"2022-01-06T18:36:58","slug":"nieuwjaarsborrel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.swartboek.nl\/?p=2841","title":{"rendered":"Nieuwjaarsborrel"},"content":{"rendered":"<div dir=\"auto\">Het waaide stevig. Ome Arie zat helemaal voorover gebogen en met zijn vrije hand als windscherm voor zijn pijp te proberen de tabak aan te steken. Het ging moeizaam, net als vloeken met een pijp in je mond. Gelukkig. Ik begon even later aan hetzelfde gevecht met de wind. Uiteindelijk konden we beiden achterover leunend geurige rookwolkjes uitblazen. \u201cHeb je nog goede voornemens, ome Arie?\u201d, trachtte ik het gesprek op gang te krijgen. Het lukte: \u201cOp mijn leeftijd kun je je hooguit voornemen nog even te blijven leven, meneer Ype.\u201d Hij trok aan zijn pijp: \u201cDus niet meer roken\u2026\u201d Ik schoot in de lach. De oude baas glimlachte: \u201cliefst iets minder, want de tabak wordt steeds duurder\u2026\u201d Hij knipoogde en trok met een intens tevreden hoofd aan zijn pijp, om vervolgens de rook langzaam uit te blazen. Met zijn ogen dicht. Ook ik genoot van mijn pijp. Ondanks de wind, die wel een ietwat storende factor bij dit rustmoment was. \u201cHoe gaat het eigenlijk met je neefje Tinus?\u201d vroeg ik voorzichtig, toch een beetje bang voor slecht nieuws. (Neef Tinus had corona, zie : &#8216;De erfenis van ome Arie, voorlaatste hoofdstuk.) Tot mijn opluchting viel het antwoord alleszins mee: \u201cPrima, meneer Ype, prima, tenminste voor zover het zijn gezondheid betreft. Hij is gelukkig weer thuis.\u201d Ik hoorde enige aarzeling in zijn stem, maar besloot niet verder te vragen. \u201cHij is nog niet helemaal de oude, maar heeft al wel mee kunnen doen met de nieuwjaarsborrel van de zaak!\u201d Ik slaakte een zucht van verlichting: \u201cDat is goed nieuws, ome Arie!\u201d De oude veeboer reageerde matig enthousiast: \u201cNou was deze borrel online, dus hij zat thuis, keurig in overhemd en stropdas voor zijn laptop aan de keukentafel. Om echt naar de zaak te gaan was hij nog te zwak.\u201d Ik knikte begrijpend. \u201cAls dat ooit nog komt\u2026\u201d Ik keek verbaasd opzij, daar ik niet gewend was, dat hij zo somber klonk. \u201cZe hadden bij hun kerstpakket een fles champagne gekregen met de boodschap deze pas bij de nieuwjaarsborrel te openen. Op zich een leuke gedachte. Dus zo gevraagd, zo gedaan, en Tinus liet het zich goed smaken. Z\u00f2 goed, dat hij de fles al leeg had, toen de baas het glas hief en aan zijn nieuwjaarstoespraak begon\u2026\u201d Ome Arie stampte de tabak in zijn pijp aan. \u201cDus Tinus zat met een leeg glas. Gelukkig wist hij, dat er in de ijskast nog een restje Prosecco van Oud en Nieuw stond. <span data-offset-key=\"6uhr4-0-0\">Dus hij staat, al enigszins in de olie, op om dat restje <\/span><span data-offset-key=\"6uhr4-1-0\">drank<\/span><span data-offset-key=\"6uhr4-2-0\"> te pakken, en vergeet dat hij het niet nodig had gevonden onder dat nette overhemd met dasje ook nog een broek aan te trekken<\/span>\u2026\u201d Nu schoot ik in de lach. \u201cEn net op dat moment zegt zijn baas: \u20182021 was een slap jaar, we moeten er in dit jaar hard aan trekken!\u201d Ome Arie kon er niet om lachen, ik wel. \u201cStaat die sukkel dus met zijn blote slingertje vol in beeld! U begrijpt, meneer Ype: de stemming zat er bij de andere gasten van de nieuwjaarsborrel gelijk goed in!\u201d Ik gierde het uit, maar ome Arie bleef serieus. Hij blies een grote wolk uit. \u201cToen hij het besefte, was het te laat. De baas deed aan de andere kant op zijn bureau zijn laptop tergend langzaam dicht. Onze Tinus zag zodoende nog net een aantekening op diens notitieblok: \u2018Tinus: functie elders?\u2019&#8230;\u201d<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het waaide stevig. Ome Arie zat helemaal voorover gebogen en met zijn vrije hand als windscherm voor zijn pijp te proberen de tabak aan te steken. Het ging moeizaam, net als vloeken met een pijp in je mond. Gelukkig. Ik begon even later aan hetzelfde gevecht met de wind. Uiteindelijk konden we beiden achterover leunend [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2841","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2841","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2841"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2841\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2844,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2841\/revisions\/2844"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2841"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2841"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2841"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}