{"id":2789,"date":"2021-10-04T10:43:38","date_gmt":"2021-10-04T08:43:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.swartboek.nl\/?p=2789"},"modified":"2021-10-15T14:53:21","modified_gmt":"2021-10-15T12:53:21","slug":"onbestorven-weduwnaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.swartboek.nl\/?p=2789","title":{"rendered":"Onbestorven weduwnaar"},"content":{"rendered":"

De eerste tekenen van het jaarlijks verval dwarrelden van de bomen. Ik stalde mijn scootertje, pakte mijn rookgerei en nam plaats op ons bankje bij de haven. Het andere deel van ‘ons’ kwam niet lang daarna aan gefietst: Ome Arie. Het ging niet snel, nee zelfs zo langzaam, dat ik me verbaasde, dat hij niet omviel. Het was de oude baas zelf ook opgevallen. Hij stapte licht mopperend af: “Is die accu zeker w\u00e9er leeg, terwijl ik hem vorige week nog heb opgeladen\u2026” Hij was niet goed gestemd, alsof de herfst hem ook had aangetast. Ik probeerde hem wat op te beuren: “Kom lekker zitten, ome Arie, en steek een pijpje op!” Dat deed hij zonder veel te zeggen. Een klein zonnetje klaarde de lucht een beetje op. Ook bij mijn boerenvriend: “Ik heb het ook zo druk, want ik ben een onbestorven weduwnaar. Riek is weer eens naar haar zus!” Hij trok aan zijn pijp. \u201cBoudewijn, mijn zwager, is net terug uit het ziekenhuis en Agaath kan het allemaal niet goed aan, dus Riek moet weer de zuster Nightingale uithangen.\u201d De gang van zaken beviel hem zo te horen allerminst. \u201cMaar is die Boudewijn nu pas uit het ziekenhuis?\u201d vroeg ik me hardop af, \u201cTegenwoordig houden ze de pati\u00ebnten toch niet meer zo lang?\u201d Ome Arie schudde zijn oude kop: \u201cHij had een dubbele breuk!\u201d Ik keek hem vragend aan. \u201cOp twee plaatsen gebroken!\u201d Ik keek nu nog verbaasder: \u201cDat heb je me helemaal niet verteld! Hij was toch gevallen met zijn fiets? Was dat zo\u2019n gecompliceerde breuk, dan!?\u201d Ome Arie schudde nogmaals: \u201cOp dat fietspad was de ene plaats, in het ziekenhuis was de tweede plaats!\u201d Ik begreep er niks meer van. \u201cToen hij naar huis mocht met die eerste breuk, zwaaide hij enthousiast zijn verkeerde been uit bed en viel vervolgens op het andere: gebroken! Toen mocht hij dus nog even blijven\u2026\u201d Ik meende een klein grijnsje onder het petje gewaar te worden, maar dat kon verbeelding zijn. \u201cEn nu mocht hij wel naar huis, maar u begrijpt, meneer Ype, dat hij met twee geopereerde breuken nog niet veel kan, vandaar dat Riek Agaath is gaan helpen.\u201d Hij stak weer het vuur in zijn door het gepraat uitgedoofde pijp. Ik kon door dit verhaal ook moeilijk een glimlach onderdrukken. \u201cMaar nu was vanmorgen de krant niet bezorgd en ik moest daar dus even voor bellen met de klantenservice van het AD. Normaal doet Riek dat soort dingen altijd voor me.\u201d Een verontwaardigde rookwolk verliet zijn mondhoek. \u201cNou, dat was een drama: Dan krijg je zo\u2019n elektronische juffrouw, die volgens mij blond en doof is\u2026\u201d Ik schoot in de lach. \u201cDan moet je je postcode inspreken, twee-en-dertig-\u00e9\u00e9n-en zestig\u2026 , breekt die bijdehante trien me af: \u2018Ik heb u niet goed verstaan, kunt u de postcode nogmaals\u00a0 herhalen?\u201d Ik kende het fenomeen. \u201cDus nog eens geprobeerd, maar het lukte van geen kanten.\u201d Hij pakte zijn mobiel en keek vragend mijn kant op: \u201cKunt u me helpen, meneer Ype? U bent toch nogal handig met die telefoontjes?\u201d Ik glimlachte: \u201cMet alle plezier, ome Arie, wanneer heb je je krant niet gekregen?\u201d De oude baas gaf me zijn mobieltje: \u201cVanmorgen, meneer Ype!\u201d Ik keek hem verbaasd aan: \u201cIk ben bang, dat ik dan weinig voor je kan doen!\u201d\u00a0Nu keek hij op zijn beurt verbaasd mijn kant op.\u00a0Ik gaf hem zijn telefoon terug: \u201cWant het is vandaag zondag!\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De eerste tekenen van het jaarlijks verval dwarrelden van de bomen. Ik stalde mijn scootertje, pakte mijn rookgerei en nam plaats op ons bankje bij de haven. Het andere deel van ‘ons’ kwam niet lang daarna aan gefietst: Ome Arie. Het ging niet snel, nee zelfs zo langzaam, dat ik me verbaasde, dat hij niet […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2789","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2789","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2789"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2789\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2792,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2789\/revisions\/2792"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2789"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2789"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2789"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}