{"id":2525,"date":"2021-01-17T11:45:39","date_gmt":"2021-01-17T09:45:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.swartboek.nl\/?p=2525"},"modified":"2021-03-23T18:52:38","modified_gmt":"2021-03-23T16:52:38","slug":"racefiets","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.swartboek.nl\/?p=2525","title":{"rendered":"Racefiets"},"content":{"rendered":"<p>Er zat sneeuw in de lucht. Ome Arie en ik zaten op ons bankje aan de haven diep ineengedoken in onze winterjassen ons pijpje te roken. We praatten wat over koetjes en kalfjes, een onderwerp waar mijn gesprekspartner, als voormalig veehouder, erg veel van afwist. Er reed een strooiwagen van de gemeente voorbij. Ome Arie stak zijn hand op naar de bestuurder. Hij kende bijna iedereen in het dorp en bijna iedereen kende hem. Juist toen ik hem vertelde over mijn eerste kennismaking met biest (de eerste melk van de koe na het kalven), zachtjes geweld met wat suiker en kaneel, in de keuken van vrouw Kruithof, een lieve<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0 <\/span>boerin, die mijn moeder hielp in de huishouding, kwam een racefiets onze kant op. &#8220;Daar zal je Calimero hebben!&#8221; bromde ome Arie. De wielrenner, zo te zien niet de jongste meer, droeg zo&#8217;n aerodynamische helm, die inderdaad op een eierdop leek. &#8220;Om minder luchtweerstand te krijgen\u2026&#8221; Ome Arie had een brede grijns op zijn gezicht en zei verder niets, omdat het fietskuiken nu binnen gehoorsafstand was gekomen. Het afstappen ging niet geheel soepel: onze wielrenner stopte bij een lantaarnpaal en liet zich er tegenaan vallen. Toen wist hij zijn voeten los van de trappers te krijgen en kon hij afstappen. Ome Arie zat dit gestuntel geamuseerd te bekijken. \u201cDit is toch wel het toppunt van een midlifecrisis\u2026\u201d mompelde hij zachtjes. De sportieveling, gehuld in een erg strak zittend zwart broekje en een rood shirt met reclame van \u2018Sunweb\u2019 kwam met zijn tweewieler in de hand onze kant op. \u201cGoeiemorgen Arie!\u201d groette hij vrolijk. \u201cGoeiemorgen, Boudewijn!\u201d groette ome Arie terug en, omdat ik vragend zijn kant op keek, stelde hij hem voor: \u201cMijn zwager, de man van Agaath!\u201d Ik knikte begrijpend. Ome Arie stelde mij ook aan Calimero voor. \u201cWat vind je van mijn fiets, Arie? Frame van carbon, Shimano accessoires, kost een bak geld, maar is dan ook de top in de fietsen.\u201d Ome Arie veinsde echte belangstelling, stond er zelfs voor op, maar kon niet nalaten plagerig te vragen of Boudewijn nog aan het sparen was voor een echte Shimano- fietsbel. Deze was zo verstandig hier niet op te reageren. Hij was erg enthousiast: \u201cHet fietst geweldig, Arie! Superlicht en de derailleur schakelt z\u00f3 soepel!\u201d Ome Arie bekeek het brok techniek met \u00e9\u00e9n hand in zijn zak en \u00e9\u00e9n hand aan zijn pijp. De coureur vervolgde: \u201cLekker door de polder fietsen, de wind op je gezicht voelen\u2026 En erg gezond, natuurlijk, want zitten is het nieuwe roken!\u201d Ome Arie blies demonstratief een wolkje uit: \u201cop die fiets zit je toch ook?\u201d Wederom bleek het gehoor van Boudewijn selectief te functioneren. Hij bleef kinderlijk blij. \u201cAlleen jammer, dat Agaath niet met je mee kan fietsen, zwager, of vind je dat niet erg?\u201d, probeerde ome Arie de feestvreugde toch wat te temperen. Zonder succes: \u201cNee, hoor! Agaath gaat juist vaak mee op haar scootmobiel. Handig met tegenwind, dan kan ik achter haar stayeren!\u201d Met dat beeld voor ogen durfde Ome Arie niet mijn kant op te kijken en ik durfde niet ome Aries\u2019 kant op te kijken, maar toen Calimero uiteindelijk, trots als een pauw, weer wegfietste, gierden we het uit van het lachen. \u201cDan blijf ik toch liever roken!\u201d hikte ome Arie&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Er zat sneeuw in de lucht. Ome Arie en ik zaten op ons bankje aan de haven diep ineengedoken in onze winterjassen ons pijpje te roken. We praatten wat over koetjes en kalfjes, een onderwerp waar mijn gesprekspartner, als voormalig veehouder, erg veel van afwist. Er reed een strooiwagen van de gemeente voorbij. Ome Arie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2525","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2525","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2525"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2525\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2528,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2525\/revisions\/2528"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2525"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2525"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2525"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}