Toen ik die morgen goedgemutst het prachtige haventje van ons dorp naderde zag ik enig tumult bij ons bankje. Er werd luidkeels gezongen, iets wat vanwege de Corona-crisis eigenlijk werd afgeraden. Het \u2018lang zal hij leven\u2019 klonk uit vele kelen rond de versierde bank, waarop ome Arie zat te glunderen. Ik wilde de priv\u00e9-festiviteiten niet verstoren, dus wilde al doorrijden, maar ome Arie riep: \u201cHa, meneer Ype, kom erbij, ik was al bang, dat u vandaag niet zou komen opdagen!\u201d Hij gebaarde uitnodigend naar mijn vaste plek naast hem, dus ik parkeerde mijn scooter en pakte mijn pijp. \u201cWacht even met die pijp, meneer Ype, eerst koffie met gebak!\u201d \u201cKomt eraan, ome Arie!\u201d riep nicht Arie vanaf zijn zalmschouw (of zalmdrijver), die vlakbij afgemeerd lag en als buffetboot dienst deed. Verbluft nam ik de koffie en het gebak aan. \u201cEigenlijk ben ik eerder deze week op dieet gezet door de waarnemend brilslang…\u201d wierp ik nog tegen, maar ome Arie luisterde niet. Hij straalde en wees om zich heen: \u201cVanwege de griepcrisis mogen er maar zes mensen thuis op bezoek komen voor een verjaardag, dus daarom vieren we het maar hier!\u201d De verjaardag-omstanders juichten. Nicht Arie overhandigde me een beste bak koffie en een prima stuk taart: \u201ctoen ome Arie vroeg, of we wilden helpen zijn verjaardag in de haven te vieren is Herman gelijk appeltaart gaan bakken!\u201d Zijn man stond op de achtergrond trots te wezen. Sommige gasten droegen mondkapjes met als tekst: \u2018Ome Arie 75\u2019 Ik nam een hap overheerlijke appeltaart en keek opzij: \u201cAl 75, ome Arie? Dat had ik je niet gegeven!\u201d De aangesprokene zat te glimmen. Hij zette zijn gebaksschoteltje neer, nam een slok koffie en pakte een dikke sigaar uit een mooi kistje. \u201cEet gauw je taart op, meneer Ype, en geniet ook van een heerlijke sigaar\u2026\u201d en legde er vast \u00e9\u00e9n naast me op onze bank. Het vooruitzicht was zeer aantrekkelijk en ik glom even met mijn bankgenoot mee. Ondertussen liepen de gasten af en aan, het leek wel, of ome Arie het hele dorp kende of tot zijn familie mocht rekenen. Ik bekeek dit alles, kleine trekjes van de zeer fijn ruikende sigaar nemend teneinde zo lang mogelijk van dit feestje te genieten. Meegenieten van feestjes van anderen is duizendmaal fijner dan genieten van een feestje, waarbij je zelf in het middelpunt staat. Ik weet niet of dat ook voor ome Arie gold; hij glunderde van top tot teen en had zelfs zijn zondagse klompen aan. \u201cWeet je wat zo fijn aan deze verjaardag is, meneer Ype?\u2019, zei hij tussen twee gasten in,\u201dNu zie ik de mensen, die ik \u00e8cht wil zien en niet die gasten, welke je altijd verplicht moet uitnodigen, omdat ze, wanneer je dat niet doet, zwaar beledigd zijn!\u201d Ik nam een heerlijk trekje aan mijn sigaar en vroeg fijntjes: \u201cZoals je schoonzus Agaath, bedoel je zeker?\u201d Hij lachte, \u201cZoals schoonzus Agaath, inderdaad, meneer Ype!\u201d Ik lachte ook, maar vroeg me toch een beetje verbaasd af, waarom Riek er dan niet was. Ik durfde het niet te vragen, maar gelukkig kwam het antwoord: \u201cAgaath zit nu met vijf andere vervelende verjaardagsgasten bij Riek, thuis!\u201d Ik keek nu erg verbaasd. \u201cIk zei tegen dat saaie stelletje, dat ik Corona-gezien eigenlijk \u00e9\u00e9n te veel was en ben opgestapt. Riek wist van ons (hij gebaarde om zich heen) plan, liet me met een kus gaan en schenkt thuis nu koffie met saaie cake, terwijl hier het echte feest is!\u201d Hij blies glunderend een wolk sigarenrook de lucht in en riep naar de \u2018cateringboot\u2019 : \u201cArie, je hebt toch zeker ook nog wel iets onder de kurk, hoop ik?\u201d Nicht Arie hield onder gejuich van het gezelschap een fles omhoog.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Toen ik die morgen goedgemutst het prachtige haventje van ons dorp naderde zag ik enig tumult bij ons bankje. Er werd luidkeels gezongen, iets wat vanwege de Corona-crisis eigenlijk werd afgeraden. Het \u2018lang zal hij leven\u2019 klonk uit vele kelen rond de versierde bank, waarop ome Arie zat te glunderen. Ik wilde de priv\u00e9-festiviteiten niet […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2311","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2311","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2311"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2311\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2319,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2311\/revisions\/2319"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2311"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2311"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2311"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}