Het was bewolkt en er hing een regen-dreiging. Ik had mijn buienradar geraadpleegd en naar aanleiding daarvan toch besloten richting haven te scooteren. Ome Arie had wellicht geen elektronische hulpmiddelen nodig met zijn jarenlange ervaring in het boerenbedrijf. Hij zat net zijn nieuwe pijp te stoppen en onderwijl in zichzelf te mompelen. \u201cGoeiemorgen!\u201d, zei ik door zijn gemompel heen. Ietwat verstoord keek hij op: \u201cO, meneer Ype! U ook een goedemorgen!\u201d en stopte met in zichzelf te praten. Ik stopte mijn oude pijp en stak hem op. De eerste trekjes zijn het lekkerst en ik kon niet nalaten glimlachend een wolkje uit te blazen in de vorm van een o-tje. Het lukte redelijk, want het was juist even windstil. Ome Arie keek wat zorgelijk. \u201cU bent toch goed met taaldingen, meneer Ype?\u201d Weinig bescheiden knikte ik. \u201cIk moet een tegelwijsheid bedenken!\u201d Ik keek verbaasd opzij: \u201cEen tegelwijsheid?\u201d Hij knikte nu op zijn beurt: \u201cRiek gaat morgen naar een pottenbakkerscursus en ze moet dan een tekst hebben voor op zo\u2019n tegeltje. Om aan de muur te hangen\u2026\u201d Hij zat er duidelijk mee in zijn maag, \u201cEn ze wil niet zo\u2019n afgezaagd ding als Oost, west, thuis best!\u201d Ik kon er wel om lachen, maar hield me in, omdat ome Arie er echt mee zat. \u201cMaar een tegeltje is toch geen pot, ome Arie?\u201d Hij zuchtte: \u201cHet is de eerste les van de beginnerscursus. En ze wil graag een goede indruk maken!\u201d Ik genoot van de heerlijke geur van mijn tabak en dacht diep met hem mee. \u201cEn het mag natuurlijk ook niet te lang zijn?\u201d vroeg ik, eigenlijk overbodig. Ome Arie knikte weer en deed een poging: \u201cEen waarheid als een koe doet er altijd toe\u2026\u201d en schudde zijn grijze kop, \u201cNee, dat is ook niks.\u201d Hij zuchtte. Op dat moment kwam er een juffrouw met een klein wit hondje in een mandje voor op haar fiets onze kant op. \u201cDaar zul je Bianca hebben\u201d, zei ome Arie, duidelijk vrolijker, \u201cMijn nichtje, leuk kind!\u201d Het \u2018kind\u2019 leek mij al behoorlijk volwassen, maar ik besloot het maar zo te laten. \u201cHallo, ome Arie!\u201d begroette ze, terwijl ze het hondje uit het mandje haalde en op de grond naast ons bankje zette. \u201cKunt u op Pete letten? Ik moet even langs de huisarts!\u201d Ome Arie haalde het mormel aan: \u201cNatuurlijk, Bianca, laat hem maar even hier hoor!\u201d Het nichtje fietste opgelucht richting dokter. \u201cZijn volledige naam is Pete Negro!\u201d wist ome Arie te vertellen, \u201cHet is zo\u2019n spaanse zwerfhond, die iedereen tegenwoordig schijnt te moeten hebben.\u201d Hij aaide het beestje, dat zich de aandacht graag liet welgevallen. Ik liet de naam even bezinken en vroeg verbaasd: \u201cMaar dat betekent toch \u2018Zwarte Piet\u2019 in het spaans?\u201d Ome Arie lachte: \u201cDat klopt. Heel passend omdat hij uit Spanje komt!\u201d Ik nam een diepe trek van mijn pijp, \u201cMaar dat beest is hartstikke wit?!\u201d Ome Arie bleef lachen: \u201cDat klopt\u201d. Ik keek hem stomverbaasd aan. \u201cMeneer ype, het is augustus: hij is nu natuurlijk nog niet geschminkt!\u201d en gierde het uit. Ik kon er ook wel om lachen en schonk koffie uit mijn thermosfles. Het zonnetje kwam aarzelend achter een wolk vandaan en we genoten alledrie. Pete Negro vrat ome Arie\u2019s koekjes op en liet zich door voorbijgangers aaien. \u201cLaat je aaien, dan valt er steeds iets te snaaien\u201d, probeerde ik weer een tegeltjeswijsheid, maar ome Arie vond het niks en dacht diep na. \u201cIk heb iets!\u201d klonk het opeens triomfantelijk: \u201cTekst volgt pas als ik wijsheid heb gevonden\u2026\u201d Eigenlijk vond ik dat inderdaad een aardige spreuk…<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het was bewolkt en er hing een regen-dreiging. Ik had mijn buienradar geraadpleegd en naar aanleiding daarvan toch besloten richting haven te scooteren. Ome Arie had wellicht geen elektronische hulpmiddelen nodig met zijn jarenlange ervaring in het boerenbedrijf. Hij zat net zijn nieuwe pijp te stoppen en onderwijl in zichzelf te mompelen. \u201cGoeiemorgen!\u201d, zei ik […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2303","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2303","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2303"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2303\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2310,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2303\/revisions\/2310"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2303"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2303"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}