\u201cDaar zul je de marine hebben!\u201d wees ome Arie met het mondstuk van zijn pijp. Een zeeverkennersvlet kwam de haven ingeroeid. Twee knulletjes zaten aan de riemen, een jongmens van een jaar of zestien stond aan het roer te commanderen: \u201cRiemen op, riemen \u00ecn en haal!\u201d De roeiers zaten te zweten onder hun petjes. \u201cDat zijn waterpadvinders, ome Arie!\u201d, verbeterde ik hem. Ome Arie trok aan zijn pijp. De lelievlet, want zo heten die bootjes nou eenmaal, dreef vlak bij ons naar de kant. Het was vrijwel hoog water, dus we konden alles goed volgen. De roeiers ruimden hun riemen op en stapten met een lijntje in hun handen op de steiger. De kapitein pakte een steekkar en zette deze op de kade. \u201cGoedemorgen heren\u201d, zei hij vrolijk. Ome Arie keek niet echt vrolijk. \u201cDe jongens oefenen voor hun roeibrevet\u201d, verklaarde de puber, \u201cEn ze doen het erg goed, vindt u niet?\u201d Ik knikte beleefd. De twee mannetjes stonden zwetend te zwijgen. \u201cWe liggen met ons moederschip hier aan de overkant bij de Berenplaat voor anker en moeten een paar kratten bier halen voor de leiding. Is hier in de buurt een Albert Hein?\u201d Ome Arie glimlachte: \u201cJa, hoor, maar dat is een stief kwartiertje lopen!\u201d en begon de weg te wijzen. Ik vond de AH een wat ongelukkige keuze, maar liet hem even. \u201cHet is maar goed, dat we de steekwagen hebben meegenomen, jongens!” Er trots aan toevoegend: “Zo zie je maar: een goede schipper is op alles voorbereid!\u201d Welgemutst wilde hij aan de wandeling beginnen. \u201cMaar je kunt dat bier ook bij de Dirk halen, dat is vlakbij.\u201d Hij wees. Ik glimlachte. De drie gingen op pad. \u201cIk wilde het die twee gastjes niet aandoen\u201d, verklaarde ome Arie toen ze weg waren. Ik keek opzij: \u201cWat heb je tegen de padvinderij?\u201d Hij antwoordde niet gelijk, maar trok aan zijn pijp. \u201cIk kan niet zo goed tegen uniformen en zo.\u201d Het bleef even stil. Ik probeerde te begrijpen en stopte een nieuwe pijp. Ook ome Arie zei even niets. Opeens begon hij te lachen: \u201cHij had die gastjes beter eerst hun knopenbrevet moeten laten halen!\u201d en wees. De lelievlet dreef midden in de haven. \u201cIs het afgaand tij?\u201d vroeg ik. \u201cDat zal nu wel begonnen zijn\u201d, glimlachte ome Arie. De vlet dreef inderdaad tergend langzaam richting Spui. Gelukkig waren de scouts snel terug. De kapitein vloekte niet, toen hij het onheil zag, maar begon zijn uniform uit te trekken. \u201cEigenlijk mag je hier niet zwemmen\u201d, wees ome Arie plagerig op een bordje. \u201cNood breekt wet,\u201d bromde de roei-instructeur, die onder zijn kleding gelukkig een zwembroek droeg. Hij voelde met zijn voet de temperatuur van het water. \u201cKan je hier staan?\u201d vroeg hij aan ome Arie. \u201cJa, hoor!\u201d was het stellige antwoord van mijn bankgenoot die glimlachend een trekje van zijn pijp nam. De knul stapte het water in. Helemaal kopje onder. \u201cMaar dan moet je wel je adem even inhouden\u2026\u201d maakte ome Arie zijn zin af. Het petje van de zwemmer bleef drijven. Het zag er best lullig uit. De havenwandelaar kwam al snel proestend weer boven en pakte woedend zijn pet. \u201cJe kon hier toch staan!\u201d brieste hij richting ome Arie. \u201cJa, bij eb\u201d, antwoordde deze rustig. \u201cJe hebt, als goede schipper toch zeker wel opgezocht hoe groot het verval hier is?\u201d Met een hoogrode kop zwom de zeeman naar de lelievlet, trok deze naar de kant, laadde zijn kleren, het bier en zijn grinnikende bemanning in en vertrok. Aangedreven door de buitenboordmotor.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201cDaar zul je de marine hebben!\u201d wees ome Arie met het mondstuk van zijn pijp. Een zeeverkennersvlet kwam de haven ingeroeid. Twee knulletjes zaten aan de riemen, een jongmens van een jaar of zestien stond aan het roer te commanderen: \u201cRiemen op, riemen \u00ecn en haal!\u201d De roeiers zaten te zweten onder hun petjes. \u201cDat […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2233","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2233","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2233"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2233\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2242,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2233\/revisions\/2242"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}