De haven bij eb toonde het verval. De kademuren waren getekend met grauw, de palen vol aanslag. De geur dieper. Ome Arie ging zitten op ons \u2018leugenbankje\u2019 en pakte zijn pijp. Ik zat er ook maar net.\u00a0 We stopten onze tabak simultaan in onze pijp. Zwijgend staken we, als in een ballet, het rookgerei in onze mond en de tabak aan. We bliezen samen stoom af. Zondagmorgen, zonnig en geen wind, zodat voor mijn bankgenoot \u00e9\u00e9n lucifer volstond. Ondanks de weldadige rust was ome Arie mopperig: \u201cEr gebeurt hier nooit wat.\u201d Ik knikte en vond het best. Beneden ons zwom een rat voorbij. Doodgemoedereerd met de snorharen trots omhoog. (Ik had die ochtend mijn bril schoongemaakt!) \u201cKijk, een rat\u201d, wees ik met de steel van mijn pijp. \u201cKijk, een lijk\u201d, ging Arie daar spectaculair overheen. Je hebt altijd baas boven baas. Hij wees. Niet ver van ons vandaan dreef iets groots in het water. De rugzijde van zo te zien een blauwe overall dreef boven water en lange blonde\u00a0 haren golfden eroverheen. \u201cMoet je dan \u00e9\u00e9n-\u00e9\u00e9n-twee bellen of dat andere nummer?\u201d vroeg ome Arie. \u201cEcht spoedeisend is het zo te zien niet echt\u2019\u201d Ik knikte. \u201cKost dat andere nummer eigenlijk beltegoed?\u201d Ik wist het niet. Gelukkig was het onderwerp van ons dispuut nu ook door een voorbijganger opgemerkt die direct zijn mobiel pakte en er, v\u00f3\u00f3rdat hij belde, eerst een foto van maakte. Wij gingen er eens goed voor zitten. Al gauw hoorden we naderende sirenes. \u201cDie herrie lijkt me wat overbodig.\u201d bromde ome Arie. Ik knikte. Vijf minuten maken voor iemand, die de tijd verlaten heeft, niet meer uit. Gelukkig stopte de herrie toen de agenten uitstapten. De beller was snel gevonden evenals het lijk. Vreemd genoeg leken de dienders nu weinig haast meer te maken. Er werd wat in mobilofoons gebabbeld en twee erg jonge meisjes-agenten ging linten spannen. \u201cLintwurmen\u201d, typeerde ome Arie. Ik vond hem wel grappig. Het ene wurm rolde haar lint onze richting uit. \u201cMag ik het hier even vastmaken ome Arie?\u201d, vroeg ze vriendelijk, terwijl ze het lint aan het bankje vast knoopte.\u00a0 Ik keek hem stomverbaasd aan. \u201cTuurlijk, Mariska\u201d, bleek hij haar inderdaad te kennen. \u201cOud buurmeisje\u201d, verontschuldigde hij zich bij mij. Ze ging aan de andere kant verder met haar afzetlint. Door het aanvankelijke gebruik van de sirenes stroomden de nieuwsgierigen toe en waren de linten nodig. Wij zaten goed, want het lint zat zo, dat we eigenlijk vanaf onze knieen in overtreding waren. Ons uitzicht werd derhalve niet belemmerd. \u201cWat is hier aan de hand, ome Arie?\u201d Een verfomfaaide kater was achter ons komen staan. \u201cZo, Dirk,\u201d, gaf ome Arie geen antwoord, \u201cFeestje gehad?\u201d Het jongmens grijnsde pijnlijk: \u201cVrijgezellenfeest, gisteravond. Ik heb bij Sjaak geslapen. Door het grind rond de boerderij kan ik onmogelijk stilletjes laat thuiskomen.\u201d Ome Arie knikte begrijpend: \u201cDan slaan die rothonden aan, natuurlijk,\u201d Hij wees: \u201cEr schijnt een lijk in de haven te drijven!\u201d De agente kwam terug met een lege rol. \u201cWe wachten op de waterpolitie\u201d, informeerde ze ons, \u201cDat is standaardprotocol in dit soort situaties. Die doen dan het sporenonderzoek, met duikers en zo!\u201d Ze klonk enthousiast. Eindelijk gebeurde er iets in het dorp. \u201cDan kunnen ze misschien gelijk naar mijn ketelpak zoeken, dat ben ik hier vannacht ergens verloren,\u201d zei Dirk. Iedereen werd stil.\u00a0 Doodonschuldig vervolgde hij: \u201cGevuld met blonde Debby, van de Pabo!\u201d Achter ons klonk nu geroezemoes: \u201cHet is een schooljuf!\u201d \u201cNee!\u201d trachtte Dirk nog te verbeteren; \u201cEen opblaaspop, van die andere Pabo, vanwege het vrijgezellenfeest!\u201d Op dat moment stoof de opblaasboot van de waterpolitie het kleine haventje in…<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De haven bij eb toonde het verval. De kademuren waren getekend met grauw, de palen vol aanslag. De geur dieper. Ome Arie ging zitten op ons \u2018leugenbankje\u2019 en pakte zijn pijp. Ik zat er ook maar net.\u00a0 We stopten onze tabak simultaan in onze pijp. Zwijgend staken we, als in een ballet, het rookgerei in […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2225","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2225","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2225"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2225\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2232,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2225\/revisions\/2232"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2225"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2225"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2225"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}