Het was al een paar dagen geen weer om genoeglijk ons pijpje te roken op het bankje bij de haven. Toen ik er langs kwam met mijn auto vond ik het maar een triest gezicht, zo\u2019n leeg nat bankje dat stond te druilen bij de haven. En ik miste de verhalen van ome Arie. Toen ik moest stoppen voor een parapludrager op het zebrapad zag ik dat ome Arie\u2019s fiets voor de kroeg stond. Ik besloot een kop koffie en parkeerde mijn auto een klein stukje verderop. Ome Arie zat aan de bar met een bakkie voor zich en genoot van een fors stuk appeltaart. \u201cGwoeiemworgen\u201d, mompelde hij met volle mond, toen hij me zag. \u201cGoeiemorgen, ome Arie, goeiemorgen, bar-mevrouw!\u201d, antwoordde ik terwijl ik mijn druipende jas aan de ouderwetse kapstok hing. De dame achter de bar groette vriendelijk terug en keek vragend om de bestelling. \u201cEen bakkie en die appeltaart lijkt me ook wel wat\u201d, wees ik naar de laatste hap, die in ome Arie\u2019s mond verdween. De dame ging aan het werk. \u201cDa\u2019s alweer een tijdje geleden, dat we elkaar zagen, ome Arie\u201d, zei ik, terwijl ik op de barkruk naast hem ging zitten. Hij knikte en veegde zijn mond af met een grote rode zakdoek. \u201cHet is ook geen weer\u201d, bromde hij, \u201cIk zit al dagen binnen. Riek heeft me er uit geschopt; ze wilde even stofzuigen en stoffen en was mijn kop ook zat!\u201d Ik knikte, want ook bij mij thuis hing een donkere wolk. Ik kreeg mijn koffie en mijn appelgebak. \u201cHeeft u ook zoetjes?\u201d De bar-mevrouw keek verbaasd, maar bracht de suikervervangers. \u201cOm de appeltaart te compenseren\u201d, grapte ik mijn standaard-grap, waar al jaren niemand meer om lacht. De bar-mevrouw glimlachte beleefd, en zei iets, wat door een voorbij-knetterende scooter volkomen verloren ging. \u201cRotherrie!\u201d gromde ik. Ome Arie glimlachte. \u201cDe mijne maakte vroeger net zo\u2019n herrie!\u201d Hij kreeg een kwajongensachtige blik in zijn ogen. Ik keek even verbaasd. \u201cEen Kreidler. Een echte Kreidler. Rood natuurlijk. Toendertijd had je de Kreidlers en de Z\u00fcndapps, en later kreeg je de Puchs. Dat vonden wij maar eitjes!\u201d Het was niet geheel duidelijk of dat op de brommers of op de berijders sloeg. Ome Arie maakte zijn bakkie leeg en bestelde een nieuwe. \u201cJij ook nog?\u201d vroeg hij, maar het grootste deel van mijn koffie stond nog op mijn keelgat te wachten, dus ik bedankte. \u201cWeet je, dat er nog eens een Nederlander Wereldkampioen is geworden in de motorsport met een Kreidler?\u201d Ik wist het. \u201cDe mijne haalde ook gemakkelijk de 90\u201d, glom ome Arie, \u201cDat beaamde ook de motoragent, die op de Langeweg naast me reed en mijn Kreidler in beslag nam. Doordat mijn grote liefde zo\u2019n herrie maakte, had ik de BMW van die Juut niet horen aankomen\u2026\u201d Ik keek opzij: \u201cDat was behoorlijk balen, zeker?\u201d Hij knikte, maar leek er nu weinig last meer van te hebben. \u201cIk heb hem een paar weken later wel teruggekregen, maar zonder de \u2018opvoer-onderdelen\u2019. Dus een halve motor!\u201d Hij kon er nu wel om lachen. Hij dronk van zijn verse bak. \u201cDe zaterdag daarna zou ik met mijn vriendinnetje naar de film in Spijkenisse gaan: De Sound of Music.\u201d De barvrouw lachte: \u201cDat is lang geleden!\u201d Ome Arie knikte. \u201cMaar dus niet op mijn Kreidler met haar armen om me heen.\u201d Hij zuchtte. \u201cBen je wel gegaan?\u201d vroeg ik. Hij knikte. \u201cMet de trekker.\u201d \u201cMet de trekker?\u201d vroegen de bar-mevrouw en ik in koor. \u201cIk ben de hele zaterdag bezig geweest het ding schoon te maken. Een enorme klus.\u201d Hij roerde volkomen zinloos in zijn koffie. \u201cToen ik haar ophaalde keken haar ouders wel wat vreemd. Ze woonde in een nieuwe woonwijk en daar kwam niet vaak een nogal forse tractor. Haar moeder keek uit het keukenraam en zag alleen maar wiel.\u201d Hij grijnsde. \u201cMijn vriendinnetje was zo overdonderd, dat ze zonder veel commentaar in haar mooie jurkje omhoog klom en naast me kwam zitten.\u201d De bar-mevrouw zag het v\u00f3\u00f3r zich en er de voordelen wel van: \u201cNou, achterop zo\u2019n brommer zit je ook niet echt op je charmantst.\u201d Ome Arie knikte. \u201cDus wij naar de bioscoop in Spijkenisse.\u201d \u201cMet de pont\u201d, droeg ik mijn steentje bij aan het verhaal. \u201cMet de pont\u201d, herhaalde ome Arie. \u201cEn ik keek bij het van de pont afrijden goed op mijn horloge omdat ik wilde weten, hoe lang ik zou doen over de rit van pont naar bioscoop, en, belangrijker nog: van bioscoop naar pont.\u201d Wij, de bar-mevrouw en ik, keken niet-begrijpend. \u201cDe laatste pont terug ging om 23:00 uur en die mocht ik niet missen!\u201d Het was ons duidelijk. \u201cHelaas was die trekker niet echt snel, dus we hebben het einde van de film nooit gehaald.\u201d \u201cDe pont wel?\u201d vroegen wij in koor. \u201cGelukkig wel, maar op het nippertje!\u201d De bar-mevrouw vond het wel zielig voor het vriendinnetje, maar ome Arie stelde haar gerust: \u201cZe is de week erna met een Z\u00fcndapp naar diezelfde film gegaan.\u201d Even was hij stil. \u201cZe is later ook met hem getrouwd.\u201d Hij nam weer een slok koffie: \u201cWeten jullie eigenlijk of die familie von Trapp nog meegedaan heeft aan die korenwedstrijd?\u201d<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het was al een paar dagen geen weer om genoeglijk ons pijpje te roken op het bankje bij de haven. Toen ik er langs kwam met mijn auto vond ik het maar een triest gezicht, zo\u2019n leeg nat bankje dat stond te druilen bij de haven. En ik miste de verhalen van ome Arie. Toen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,10],"tags":[],"class_list":["post-2181","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","category-ome-arie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2181","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2181"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2181\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2183,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2181\/revisions\/2183"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2181"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2181"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.swartboek.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2181"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}